353 👁 بازدید

نقد و بررسی سریال کره ای من ربات نیستم

⏰ آخرین به روز رسانی : ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷

من ربات نیستم

منتقد: فاطمه

کاری از تیم آی آر کره

ژانر: عاشقانه، کمدی، علمی، تخیلی

نویسنده: kim sun mi

کارگردان: jung dae yoon

مقدمه:

من ربات نیستم سریال ۳۲ قسمتیه با ژانر عاشقانه، تخیلی، علمی، کمدی که بسیار درام دلنشینیه و از اون دسته سریال هایی هست که بعد از تموم شدنش یه لبخند و یه عالمه حس خوب خواهید داشت.  

پیشنهاد میکنم این سریال زیبا رو از دست ندید. با تماشای این سریال در سرتاسر داستان  عصبانیت، دلسوزی، ترس، عشق، آرامش رو تجربه میکنید و این نشان دهنده ی وجود یک نویسنده ی کار بلده و شاهد یک درام فوق العاده خواهیم بود.

خلاصه داستان:

کیم مین کیو پسری بسیار ثروتمنده که از بیماری خاص آلرژی به انسان ها رنج می بره دوستی نداره و همیشه تنهاست.

پروفسور هونگ بک گیون به پیشنهاد دکتر معالج مین کیو (بدون اینکه خودش بدونه) و برای پیشرفت در روند بهبود بیماری و البته محافظت از تیم تحقیقاتی خودش ربات فوق پیشرفته ای (AG3) که موفق به ساختش شده رو به کیم مین کیو معرفی میکنه و او به خاطر اینکه نمی تونه با انسان ها رابطه برقرار کند ترغیب میشه ربات رو ببینه تا کمی از تنهایی هاش کم کنه بعد از دیدن AG3 از پروفسور میخواد برای آزمایش بیشتر ربات رو به خونش بفرسته.

طی اتفاقاتی AG3 خراب میشه و چون تعمیرش در کوتاه مدت امکان پذیر نبوده پروفسور برای حفظ قرارداد با کیم مین کیو به دنبال مدل ربات (جو جیا) میره تا برای یک روز جایگزین ربات بشه و با قبول این درخواست از طرف جو جیا داستان اصلی شروع میشه و این آغاز ماجراست…

معرفی شخصیت ها:

یو سئونگ هو در نقش کیم مین کیو:

یو سئونگ هو پسر جوانیه با صدایی گیرا و در ابراز احساسات بی نظیره. وقتی اشک میریزه یا درد میکشه و با عشق به معشوقش نگاه میکنه، وقتی میخنده یا حرص میخوره و حس انزجار و تنفر داره… همه ی اینها رو اونقدر زیبا به نمایش در میاره که در عمق جانتون میشینه.

اما شخصیت کیم مین کیو پسری مستقل، خود ساخته، ثروتمند و جذابه. بخاطر زنده موندن سبک زندگیش خاصه که برای بقیه عجیبه. در ظاهر بداخلاق و عجیبه که بخاطر اینه که همیشه دستکشای چرمی میپوشه و باتوم همراهشه و همه توی شرکت ازش فرار میکنن و لقب باتوم سه تیکه رو بهش دادن. ولی در باطن مهربون و حساس و قابل درک و دلسوزه. به انسان ها آلرژی داره؛ بیماری خاصی که نمیتونه دوستی داشته باشه و خیلی تنهاست، صاحب شرکت بزرگیه و نمیتونه به کسی اعتماد کنه، رابطه ی عاطفی عجیبی با وسایل منزلش داره.

به خاطر آلرژیش به انسانها حتی نمیتونه دستپخت کسی رو بخوره برای همین از بچگی همیشه خودش آشپزی میکرده و الان آشپز ماهری هست. چون همیشه برای زنده موندن تنها زندگی کرده و با کسی در ارتباط نبوده، روابط اجتماعی خوبی نداره یعنی نمیدونه با اطرفیانش چطوری حرف بزنه. کل خاطرات شیرینش به زمان کودکیش و یادآوری عشق بچگیش برمیگرده.

چه سو بین در نقش جو جیا و AG3:

خوشگل، باهوش، مهربون، با ضریب هوشی پایین که بارها بهش اشاره میکنن اما یه جورایی نابغه ست ولی خودش خبر نداره، طبق معمول همه ی سریال های کره ای استاد کارهای پاره وقت، دلسوز، مخترع (اختراع های کوچیک و خاصی داره) همیشه احترام برادر بزرگش رو نگه می داره. و رابطه صمیمانه ای با زن داداش و برادر زاده ش داره.

اوم کی جون در نقش هونگ بک گیون:

پروفسور، نابغه، سازنده ی ربات های پیشرفته، به نظر خشک و سرد میاد ولی مهربون و خونگرمه، برای حفظ تیمش هر کاری از دستش برمیاد میکنه، با ملاحظه، با وجدان، و در کمال نبوغش خنگ بازی های بسیار دوستداشتنی ای داره مخصوصا تو برخوردش با پای.

دوست (پسر) سابق جوجیا هست و چون جوجیا بدون هیچ حرفی ازش جدا شده برای اینکه به جواب سوالهاش درمورد شخصیت جوجیا برسه ربات رو کاملا شبیه اون میسازه. البته از قبل هیچ اجازه ای هم ازش نمیگیره.

سو دونگ وون در نقش جو جین به (اوپای جو جیا):

بچه مثبت، اتو کشیده، زیاد خوشحال نیست، کمی عصبی و بداخلاق، حواسش به خواهرش هست ولی زیاد نشون نمیده یه جورایی مهربونه، وجدان کاری بالایی داره. مطمئنم عاشق رفتارش با کیم مین کیو میشید که خیلی هم موجبات شادیتونو فراهم میکنه.

پارک سه وان در نقش پای:

همکار پروفسور، باهوش، یکمی بداخلاق، زیاد اجتماعی نیست، عاشق دکتر هونگ بک گیونه همیشه حواسش بهش هست و حمایتش می کنه، طرز برخوردش با بقیه همکاراش خنده داره.

کیم مین کیو در نقش سانیپ و سونگ جه ریونگ در نقش هوکتال:

عضو تیم تحقیقاتی دکتر هونگ بک گیون، و برادرای کیم مین کیو! دلرحم، مهربون، با معرفت، هر دو تو کارشون واردن و نابغه هستن، به طنز سریال خیلی کمک میکنن.

کانگ کی یونگ در نقش هونگ یوچول:

قسمت های اول فکر میکنین نقش منفی و سیاهی داره ولی در اصل خیلی هم سیاه نیست، بدی هایی داره ولی شخصیت رو اعصابی نداره، ذات خوبی داره و با کمک دختری که دوسش داره می تونه بدیها رو از وجودش ببره و دوستی رو انتخاب کنه و راه پر از نفرت پدرش رو ادامه نده.

هوانگ سونگ اون در نقش یی ری ایل:

نقش دوم زن و دوست دوران کودکی کیم مین کیو، قلب سرد و سنگی نداره، اعصاب خورد کن نیست. صورت زیبایی داره، همیشه به حرف دلش گوش میده، پدرش رو خیلی دوست داره ولی به خاطرش پا روی دلش نمیذاره و سعی داره با عشق و منطقش پدرش رو راضی کنه.

اوم هیو سوپ در نقش دکتر اوه:

پزشک کیم مین کیو و تنها کسی که از بیماریش خبر داره، تنها دوستشه، دکتر کاربلدی که همیشه هوای کیم مین کیو رو داره و برای بهبودیش همه ی تلاشش رو می کنه.

نقد:

سریال موضوع جالب و جذابی داره و کلیشه ای نیست. برخلاف بیشتر سریال های کره ای شخصیت های اصلی تو گذشته ربطی به هم نداشتن و در کل خیلی به گذشته نپرداخته بود و بیشتر مسائل زمان حال رو بررسی میکرد و این به نظر من جزء جذابیتهای سریاله چون موضوع گذشته واقعا کلیشه ای شده و البته خسته کننده.  

دومین سریالی که از یو سونگ هو دیدم و بازیش واقعا جذبم کرد اینکه دو شخصیت کاملا متفاوت نشون داد، در به یاد آور یه فرد مظلوم و آروم بود و در این سریال شخصیتش صد وهشتاد درجه فرق داشت در اوایل داستان یه فرد مستبد و متکبر بود که بدون هیچ رحمی تصمیماتش رو میگرفت. و این توانایی های این بازیگر رو نشون میده.  

قسمت های اول و دوم کمی گنگ و نامفهومه و بیشتر معرفی شخصیت های سریال هست و کارهای روزمره ای که انجام میدن تا بیننده بتونه باهاشون ارتباط برقرار کنه و تقریبا از قسمت دوم داستان اصلی شروع میشه.

بیماری عجیب و نادر کیم مین کیو بعد از فوت پدر و مادرش و وقتی اعتمادش رو نسبت به اطرافیانش از دست داد ظاهر شد که بیشتر جنبه روانی داشت، برای ۱۵ سال تنها با بیماریش جنگید و از اجتماع دور بود.

رابطه ی عجیبی که با وسایل منزلش داشت و پیوند عاطفی بینشون بر قرار بود شاید در نگاه اول خنده دار به نظر بیاد ولی وقتی بهش فکر میکنی خیلی دردناکه. اینکه برای جارو برقی رباتی تولد بگیری و یا از خراب شدنش به حدی ناراحت بشی که بقیه رو تحت تاثیر قرار بدی. گویا کیم مین کیوی مردم گریز و تنها، بین اشیای منزلش دنبال پر کردن خلأ روحی و عاطفیه که میتونست به خانوادش و دوستانش داشته باشه.

روند بهبود بیماریش از وقتی شروع شد که تونست دوباره به بقیه اعتماد کنه فقط اعتماد به یه نفر کافی بود تا بتونه مثل بقیه عادی زندگی کنه و یه زندگی معمولی داشته باشه.

بازی چه سوبین به عنوان ربات فوق العاده بود خیلی خوب نقشش رو بازی میکرد. نگاه  وحرف زدن بدون حس، طرز قدم برداشتن عاااالی بود. بطوری که وقتی جو جیا بود، یا بعنوان ربات کار میکرد و وقتی که ربات AG3 بود، انگار ۳ شخصیت متفاوت بود که چه سو بین خیلی زیبا از پسش بر اومد.

نگاه پر از حسی که کیم مین کیو به “جوجیا” داشت بسیار دلنشین و تاثیرگذار بود.

اون قسمتی که میخواست ربات رو ریست کنه تا خاطراتی که با هم داشتن پاک بشه حسی که داشت واقعا دردناک بود و جزء صحنه هایی بود که اشک منو درآورد.

اما دو صحنه برای من بسیار تاثیرگذار بود یکی اونجایی که آرزو میکنه کاش این ربات آدم بود. بنظرم نقطه عطف سریال همون صحنه بود که بعد از اون، سریال رنگ و بوی دیگه ای میگیره و ماجراهای جدیدی اتفاق میفته.

دومین صحنه که خیلی زیبا بود و دلم سوخت اونجایی بود که مین کیو دکترش رو در آغوش میگیره. صحنه ای که سالها منتظرش بود.

یکی از دلنشین ترین صحنه های این سریال وقتی بود که کیم مین کیو ماسک گربه ای رو جلوی صورتش میگیره و از AG3 میخواد بشناسش. و جو جیا در کمال زیرکی میگه اربابه… گربه ست… و بعدا که کیم مین کیو میخواست خاطرات پاک شده رو برگردونه، این صحنه ی شیرین، خیلی دردآور بود.

جو جیا هم وقتی حسش از روز اولی که کیم مین کیو رو دیده بود تا وقتی که کاملا عاشقش شده بود بیان میکنه  جزء صحنه های دوست داشتنی بود. یعنی دل مخاطب خنک میشه با تمام اون حرفا.

اینکه اول مین کیو به چشمش یه چندش عوضی بوده بعد دیوونه روانی بعد دلش براش میسوزه و هرچیزی که براش از اول عجیب و غریب بودن دردناک میشن و هر چی بیشتر باهاش بوده و بیشتر ازش شناخت پیدا می کرده بیشتر براش ناراحت می شده بعد آرزوی شادیش رو میکرده و هر کاری می کرده تا بتونه خوشحالش کنه. صداقتی که داشت واقعا حرفاشو دلنشین کرده بود. اما بهترین حرفش همون حرف اولش بود که آخر میزنه و درواقع تیر آخرو میزنه. که خودتون ببینین.

نقش دوم زن حضورش به داستان فیلم جهت نمی داد ولی تاثیرگذار بود و اینکه کسی دیگه رو به جای شخصیت اصلی (کیم مین کیو) دوست داشت جالب بود، دختر مهربونی بود که پر از حس کینه و نفرت بی دلیل نبود.

در کل سریال نقش منفی و رو اعصابی نداره یعنی به این صورت نیست که از اول تا آخر سریال بیننده از دستش حرص بخوره. تقریبا از قسمت ۲۰ به بعد پررنگ میشه.

رفتارهای کیم مین کیو در برابر برادر جوجیا باحال و خنده دار بود و خیلی به طنز سریال کمک می کرد اینکه سردرگم می شد و نمیدونست باید چطوری رفتار کنه و دست و پاشو گم میکرد خیلی بامزه بود.

و موضوع قابل توجه برام قسمت سربازی رفتن کیم مین کیو هست اینکه تحت هیچ شرایطی نمی تونن قانون کشورشون رو دور بزنن و هر چقدر که پولدار و بانفوذ باشی باز هم نمیتونی از یه سری وظایف شونه خالی کنی. چیزی که تو کشور خودمون خیلی زیاد می بینیم، فرار از قانون و مقررات برای یه سری از افراد خاص خیلی راحته.

سخن پایانی

پیام این سریال اعتماد بود اینکه مهمترین چیز در رابطه اعتماده حالا هر رابطه ای که باشه اینکه بدونی به کی باید اعتماد کنی یا از اعتماد کسی سوء استفاده نکنی چون نمیدونی این کار چه صدماتی ممکنه به طرف بزنه شاید به قیمت از دست دادن جونش تموم بشه .

احساس انسان چیز عجیبیه. کیم مین کیو کسی رو دوست داشت و عاشقانه میخواست کنارش بمونه که میدونست رباته ولی با این حال دست از عاشقی نمیکشید میخواست باور کنه اون آدمه و احساسش بهش میگفت AG3 هم دوسش داره. اما به عقلش که مراجعه میکرد اون ربات بود و قاعدتا نباید احساس و قلبی داشته باشه. پس شروع میکنه به کنایه و طعنه زدن به AG3 که تو قلبی نداری و نمیتونی احساس آدمها رو درک کنی. و جو جیا مجبور بود سکوت کنه در حالیکه دوست داشت با تمام وجودش فریاد بزنه من آدمم و عاشقتم.

بیماری ای که کیم مین کیو داشت، از نظر من و شما تخیلی بود. هرچند این بیماری شکل فانتزی و تخیلیه افراد انسان گریزه. شاید در گوشه ای از دنیا این فیلم تونسته باشه به بیماران “انسان هراس” کمک کرده باشه که به کسی اعتماد کنن و کم کم به زندگی عادی برگردن. البته شاید در یک جایی از این دنیا افرادی مبتلا به این بیماری باشند و هزاران بیماری ناشناخته دیگه ای که به نظر ما دور از ذهن میاد.

اما این سریال داغ دو تا چیزو رو دلمون گذاشت. یکی اینکه تا آخرش مادام ایکس رو نشون ندادن و دومی اینکه کیم مین کیو تا آخرش نگفت بقیه اختراعات جو جیا رو از کجا خریده!  

ممنون از سحر عزیزم که با مهربونی و لطف زیادش برای نقد وقت گذاشت و به خاطر ویرایش و تکمیل نقد زحمت زیادی کشید.

مرسی از اینکه من رو تا آخر نقد همراهی کردین و وقتتون رو در اختیارم گذاشتین.  

امیدوارم از تماشای سریال و مطالعه نقد لذت برده باشید.

منتظر نظرات ارزشمند شما هستم.  

برای دانلود سریال کره ای من ربات نیستم کلیک کنید



راهنمای دانلود
  • - لطفا برای دانلود از نرم افزار های دانلود منیجر مانند IDM استفاده نمائید.
  • - زمان انتشار زیرنویس ها توسط مترجمان معلوم می گردد.
  • - در صورت هرگونه مشکل در دانلود کردن بخش آموزش سایت را مطالعه کنید.
  • - برای با خبر شدن از آخرین اخبار فیلم و سریال ها در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما عضو شوید.
  • - قبل از ارسال نظر لطفا نظرات دیگران را مطالعه نمائید شاید جوابتان را پیدا نمودید و در صورت درخواستی از بخش درخواستی استفاده کنید.
  • کانال تلگرام ما | پیج اینستاگرام ما

    18
    دیدگاه بگذارید

    avatar
    8 گفتگوها
    10 پاسخ ها
    0 دنبال کنندگان
     
    پرطرفدار ترین دیدگاه
    دیدگاه با بیشترین پاسخ
    8 تعداد نویسندگان دیدگاه
    سحرaliFatimahdiky°•~Saheli~•° آخرین ارسال کنندگان دیدگاه
      اشتراک  
    جدیدترین نظرات قدیمی ترین نظرات محبوب ترین نظرات
    آگاهی از :
    ali
    مهمان

    عالیه این سریال
    ممنون

    سحر
    مدیر

    خواهش میکنم

    °•~Saheli~•°
    مهمان
    °•~Saheli~•°

    سلام عزیزمممم خیلی خوب بود نقدی که گذاشتی
    و سخن اخر واقعا من دلم میخواست بدونم بقیه اختراعاشو از کجا اورد؟!!
    و اون نقاشی انیمیشنی ها هم خیلی بانمک بووودننن 🙂

    آشفته
    مهمان
    آشفته

    من واقعا حیفم اومد که چرا در حال پخش دیدمش . چون یک دفعه میرسید به قسمت حساس فیلم ، بعد میرفت تا هفته ی دیگه . انتظار کشیدن براش سخت بود ? .. ولی من سونگ هو رو بشدت دوست داشتم . خوبه که نقشی تقریبا متفاوت از ریممبر رو بازی کرد .. دختره هم نقشش رو عالی بازی کرده ..
    دقیقا این قسمت ها لذت بخش ترین قسمت هاش بود و دلم تنگ شد واسه فیلمش ???

    سحر
    مدیر

    راستی همه یه طرف فقط اون صحنه ای که داشت سریال دبلیو رو نگاه میکرد 😀 عاخه چقد سونگ هو جیگره